Güney Kore, 2035’e Kadar 747 Milyar Dolarlık Yeşil Dönüşüm Planını Açıkladı

Güney Kore Cumhurbaşkanı Lee Jae-myung, çarşamba günü ülkenin yenilenebilir enerji kapasitesini üçe katlamayı ve sanayisini ithal fosil yakıtlardan kurtarmayı hedefleyen, 2035’e kadar yaklaşık 1.000 trilyon won (yaklaşık 747 milyar dolar) tutarında bir ulusal enerji stratejisi açıkladı. K-GX (Korea Green Transformation / Kore Yeşil Dönüşümü) adı verilen plan, doğrudan devlet harcamalarını kamu bankalarının iklim finansmanıyla birleştiriyor ve 2030 yılına kadar en az 100 gigavat (GW) yenilenebilir enerji kapasitesi hedefi koyuyor; bu rakam bugün kurulu olan yaklaşık 37 GW’ın neredeyse üç katı.

747 milyar dolar: bütçe ve banka finansmanı arasında bölüşülen bir bahis

Hükümetin açıklamasına göre, toplam tutarın yaklaşık 200 trilyon wonu (149 milyar dolar) doğrudan bütçe harcamasından, geri kalan 790 trilyon wonu (yaklaşık 590 milyar dolar) ise beş kamu finans kuruluşu tarafından sağlanacak iklim finansmanından gelecek. Seul, bu tabanın üzerine ayrıca özel sermaye de çekilmesini beklediğini belirtti. Lee, stratejiyi sunarken şöyle konuştu: “Yeşil dönüşüm, iklim krizinden insanların yaşamlarını ve geçim kaynaklarını korurken uluslararası rekabet gücünü de güvence altına alacak kesin bir gelecek stratejisidir.”

100 GW’lık yenilenebilir hedefi, Güney Kore’nin mevcut kurulu kapasitesini neredeyse üçe katlayacak ve ülkenin 11. Uzun Vadeli Elektrik Arz-Talep Planı’nda öngörülen, yaklaşık 63 GW güneş ve 18 GW rüzgar kapasitesini daha uzun bir takvime yayan temkinli patikanın yerini alacak. K-GX, bu yatırımı önümüzdeki dört yıla sıkıştırıyor.

Seul neden aceleci: dünyanın en büyük fosil yakıt ithalat faturalarından biri

Güney Kore’nin neredeyse hiç yerli petrol ve doğal gaz üretimi yok; elektrik ve sanayi için yaktığı yakıtın neredeyse tamamını ithal ediyor. Enerji düşünce kuruluşu Ember Energy, ülkenin 2026 yılı fosil yakıt ithalat faturasını yaklaşık 133 milyar dolar olarak tahmin ediyor — kuruluşun analizine göre bu rakam, Güney Kore’yi dünya nüfusunun yaklaşık yüzde 94’ünden daha fazla milli gelir payını fosil yakıt ithalatına harcayan bir ülke konumuna getiriyor. Aynı analiz, mevcut rüzgar ve güneş üretiminin 2010’dan bu yana toplam yaklaşık 25 milyar dolarlık fosil yakıt ithalat maliyetinin önüne geçtiğini, bunun yaklaşık 4,7 milyar dolarının yalnızca bu yıla ait olduğunu hesaplıyor. Ember’ın modellemesi, 100 GW hedefine ulaşılmasının sektörün yıllık ithalat faturasını belirgin şekilde azaltabileceğini öngörüyor — ancak bu bir hükümet rakamı değil, bağımsız bir kuruluşun tahmini.

“Enerji otoyolunun” arkasındaki şebeke darboğazı

Güney Kore’nin en iyi güneş ve rüzgar kaynakları, başkent Seul’den ve elektrik talebini hızla artıran yarı iletken ile veri merkezi kümelerinden uzaktaki güneybatı Honam bölgesinde bulunuyor. Honam ile Seul arasındaki mevcut iletim kapasitesi yaklaşık 4,5 GW ile sınırlı; bu darboğaz, güneşli ve rüzgarlı günlerde yenilenebilir üretimin kısıtlanmasına (curtailment) zaten yol açmış durumda. K-GX bu soruna, hükümetin “enerji otoyolu” olarak adlandırdığı, 2040’lara kadar büyük ölçüde tamamlanması planlanan ülke çapında bir yüksek gerilim doğru akım (HVDC) iletim omurgasıyla çözüm arıyor. Bu planın ilk parçası, projelendirilen yatırım tutarı 7,9 trilyon won olan bir Batı Kıyısı HVDC koridoru; ilk bölümünün 2031’de işletmeye alınması hedefleniyor.

Çelik, batarya ve hidrojen için ayrı hedefler

Elektrik üretiminin ötesinde K-GX, sektöre özgü sanayi hedefleri de belirliyor. Hükümet, kok kömürü yerine demir cevherinden oksijeni ayırmak için hidrojen kullanan hidrojen bazlı çelik üretiminin 2030’a kadar 300 bin ton üretime ulaşmasını, 2031-2036 döneminde 2,5 milyon tona çıkmasını ve 2050’ye kadar baskın üretim yöntemi haline gelmesini istiyor. Strateji ayrıca yeni nesil güneş hücrelerini, tüm katı hal bataryaları ve genel olarak yeşil üretimi destekliyor; 2035’e kadar yeni araç satışlarının yüzde 70’inden fazlasının elektrikli ve hidrojenli araçlardan oluşmasını öngörüyor.

Dikkat çekici biçimde, Lee’nin açıklaması nükleer enerjiye dair ayrıntı vermeden yenilenebilir enerji, şebeke altyapısı, hidrojen ve sanayi karbonsuzlaşması üzerine odaklandı; bazı uluslararası ajans özetleri planı küçük modüler reaktörlere (SMR) atıfla aktarsa da. Güney Kore, SMR geliştirmesini K-GX’ten ayrı bir hat üzerinden yürütüyor: ülke bu yıl erken dönemde, 2035’e kadar yaklaşık 700 megavatlık SMR kapasitesini hedefleyen bir SMR Özel Kanunu’nu kabul etmişti. Bu, Seul’ün birkaç gün önce açıkladığı ve ABD’de sekiz büyük nükleer reaktör için verdiği 120 milyar dolarlık taahhütten de çok daha küçük bir yatırım — üstelik o taahhüt yurt içinde değil, Amerikan topraklarındaki reaktörleri finanse ediyor.

Şimdi sırada ne var

K-GX artık uygulama aşamasına geçiyor; iklim finansmanı bölümünün büyük kısmı, ilgili beş kamu bankasının kredi kararlarına ve henüz taahhüt edilmemiş özel sermayeye bağlı. Analistler, Güney Kore’nin enerji yatırımlarının tarihsel olarak en yavaş aşamalarından biri olan iletim hattı izin süreçlerinin, hükümetin ilk HVDC bölümü için koyduğu 2031 hedefine yetişip yetişemeyeceğini; 2030’a kadar 100 GW’a ulaşmak için gereken yenilenebilir kapasite eklerinin, daha fazla kısıtlamaya yol açmadan şebeke bağlantı sırasını yeterince hızlı aşıp aşamayacağını izleyecek.

Kaynaklar

• The Korea Times (Reuters kaynaklı), “Korea to accelerate renewable energy expansion to 100GW by 2030,” 7 Ekim 2026 — koreatimes.co.kr — açıklama detayları, resmi alıntı, tarih.
• ESG News, “South Korea Announces $747 Billion Energy Transition Plan Through 2035,” 7 Ekim 2026 — esgnews.com — yatırım dağılımı ve sektörel hedefler.
• Ember Energy, “South Korea turbocharges energy transition as fossil fuel bill heads for USD 184 billion” — ember-energy.org — mevcut kapasite, ithalat maliyeti analizi, şebeke darboğazı verisi.
• OilPrice.com, “South Korea Unveils $747 Billion Plan to Break Its Fossil Fuel Habit,” 7 Ekim 2026 — oilprice.com — teyit.

Temsilî görsel. Fotoğraf: Dietmar Rabich, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons — source