Eni, Liverpool Körfezi’nde ‘Dünyada İlk’ CO2 Platformunu Kurdu

Eni, Liverpool Körfezi’nde ‘Dünyada İlk’ CO2 Platformunu Kurdu
Özet bulunamadı.

İtalyan enerji şirketi Eni, İngiltere’nin kuzeybatı kıyısındaki Liverpool Körfezi’nde Douglas platformunu kurdu. Şirket bu yapıyı, endüstriyel karbondan arındırma için karbondioksiti taşımaya ve depolamaya adanmış dünyanın ilk deniz üstü platformu olarak tanımlıyor. 8 Ekim’de doğrulanan kurulum, Eni’nin yaklaşık yarısının tamamlandığını söylediği Liverpool Bay karbon yakalama ve depolama (CCS) projesinin deniz üstünde ilk donanım aşamasını oluşturuyor.

Hidrokarbon değil, CO2 taşımak için inşa edilen bir platform

Douglas platformu, Kuzeybatı İngiltere ve Kuzey Galler’deki fabrikalara ve santrallere hizmet veren HyNet endüstriyel karbondan arındırma kümesinin omurgası olan geniş Liverpool Bay CCS ağının deniz üstü alım merkezi olarak görev yapacak. Petrol veya gaz üretmek yerine işi tam tersi: karada yakalanan CO2’yi boru hatlarıyla alıp Eni’nin İrlanda Denizi altındaki tükenmiş gaz rezervuarlarına kalıcı depolama için yönlendirmek. Eni, üst yapının ağırlığını yaklaşık 1.885 ton, 1.755 tonluk bir kazık (jacket) yapısını ve toplam 730 ton ağırlığındaki sekiz temel kazığını açıkladı — bu ölçek, basit bir enjeksiyon noktasından çok orta ölçekli bir üretim platformuna yakın; projenin hedeflediği hacimlerde CO2 işlemek için gereken sıkıştırma ve ölçüm ekipmanını yansıtıyor.

Eni’ye göre platform, sözleşme onayından teslimata kadar 18 aydan kısa bir sürede, şirketin hızlandırılmış mühendislik, tedarik, inşaat ve devreye alma (EPCI) programı adını verdiği bir yaklaşımla tamamlandı. Üst yapı İtalya’nın Piombino kentindeki bir tersanede üretildi ve yüklendi, ardından kurulum için İrlanda Denizi’ne taşındı. Eni, Douglas platformunun tek başına maliyetini açıklamadı ancak Liverpool Bay taşıma ve depolama sisteminin tedarik zinciri yatırımı yaklaşık 2 milyar sterlin ve inşaat sırasında yaklaşık 2.000 kişiye istihdam sağlaması bekleniyor.

Sıfırdan inşa etmek yerine Kuzey Denizi altyapısını yeniden kullanmak

Liverpool Bay’in ekonomisi büyük ölçüde yeniden kullanıma dayanıyor. Proje, bir zamanlar şimdi depolama için kullanılacağı aynı tükenmiş sahalardan doğal gaz çıkaran platform ve boru hatlarını yeniden kullanarak, sıfırdan bir CCS projesine kıyasla gereken yeni deniz üstü çelik miktarını azaltıyor. Ağdaki üç mevcut platform — Hamilton, Hamilton North ve Lennox — Kuzey Denizi ve İrlanda Denizi’nde yaygın görülen türden deniz üstü gaz üretim altyapısından CO2 enjeksiyonuna dönüştürülürken, yeni boru hattı bölümleri bunları Douglas merkezine ve HyNet’in endüstriyel emisyon kaynaklarından yakalanan CO2’nin ulaştığı karadaki Point of Ayr terminaline bağlıyor. Eni, Nisan 2025’te İngiliz hükümetinin desteğini alarak projede finansal kapanışa ulaştı; düzenleyiciler o dönemde yıllık 4,5 milyon ton CO2’lik birinci aşama kapasitesi belirledi, kümenin endüstriyel müşterilerinden talep planlandığı gibi büyürse 2030 sonrasında yıllık 10 milyon tona genişleme potansiyeli de söz konusu.

Deniz üstü CO2 depolamanın büyük ölçekte işlediğini kanıtlama yarışı

Eni’nin Douglas platformuna uyguladığı “dünyada ilk” etiketi şirketin kendi tanımı ve dar bir tanıma dayanıyor: sonradan uyarlanmış değil, özel olarak CO2 taşıma ve depolama görevi için inşa edilmiş bir platform. Diğer İngiltere ve Norveç CCS projeleri, CO2’yi deniz üstünde depoluyor ama bu tür özel bir yüzey platformu yerine deniz altı kuyuları üzerinden yönlendiriyor. Bu üstünlük iddiası ne kadar incelemeye dayanırsa dayansın, sektördeki temel bahis aynı: onlarca yıllık üretimin ardından çoktan haritalanmış ve anlaşılmış tükenmiş petrol ve gaz rezervuarları, ağır sanayinin üretimi durdurmadan emisyonlarını azaltması için gereken hacimlerde CO2 depolamanın en ucuz ve en savunulabilir yolunu sunuyor.

HyNet için platformun deniz üstünde belirmesi, uzun süre planlama belgelerinde ve finansman duyurularında tartışılan bir kümenin fiziksel altyapıya dönüştüğünün görünür bir işareti. Geriye kalan iş — platformu devreye almak, üç mevcut yapıyı dönüştürmek ve karadaki toplama ağını tamamlamak — CO2’nin Eni ve İngiliz hükümeti ortaklarının belirlediği takvimde Douglas merkezine gerçekten akıp akmayacağını ve 2030’lardaki 10 milyon tonluk genişlemenin endüstriyel müşteriler katıldıkça gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini belirleyecek.

Kaynaklar

Temsilî görsel. Fotoğraf: Acroterion, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons — source

Bir Yorum Yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Benzer Yazılar